آدم چطوری به دلش حالی کنه اشتباه شده ؟

با شومام عزیزم ...

من سالهاست که از اشتیاق تو در ملاقات مویه مرده ام.

نگاه نکن که شاعرم هنوز,

این مرده ی من است

پرسه گرد بی هر منزلی که هست ,

و هست که راه می افتم گاهی,

گاهی از خانه رو به راههای دور

راههای بی دلیل

را ههای بی جهت

شاید ایستگاهی ,جایی ,لابه لای ازدحام

بلکه اسمی ,اشاره ای ,علامتی شاید!

حالا بعد از آن حیرت همه گیر

هنوز هم میخواهم به یادت بیاورم,اما سال هاست که این دل بریده ...ساکت است.

دل دل می کنیم برای اینکه بگوییم: آخ که نمی دانی چقدر دوستت دارم ! و هنوز نمی دانیم بالاخره باید به هم سلام کنیم یا نکنیم ! هزار سال دیگر هم بگذرد ، نه ، میلیاردها سال دیگر هم بگذرد ، من همیشه اشتباه

من رو برگردانده ام از زندگی؟! نه من رو برنگردانده ام از زندگی. من به همه چیز به همین شکلی که هست عادت کرده ام. گاهی آدم هایی که دستی به فکر و قلم و فلسفه دارند به مرحله ای می رسند که من اسمش را گذاش

میگفت :من جزیی ترین چیزای هر ادمی رو یادم می موند و همین جزئیات بود ک ادماروقشنگ میکرد برام ... دقیقا یاد جزئیاتی ک عاشقشونم افتادم ، اینکه اگر دور از هم نشسته باشیم و نگاهت کنم بهم چشمک میزنی ، ی

He was ringing ,i woke up

it was just a dream

i was waiting for his sound im miss him ...

چطوری تظاهر میکنید یه سری آدما رو دوست دارید ؟ تو صورتشون بخندید و انگار نه انگار این همون آدمه ک روزی هزار بار کشتته تو رو ؟ چطور میتونید انقد متظاهر باشید ؟

روشی بلدی یادم بدین واقعا بهش نیاز دارم

بماند یادگاری :رفته برودیم مزار ،مثل همیشه نبود ظاهرش ، فاتحه خوندیم ،برگشتیم دیدم روی میز ک دع مینویسن و ردا میزارن یکی نوشته بود شقایق :)) خندیدم گفتم یکی هم منو ارزو کرده ، اهنگ written on the wall